| Verslag | | | Samenvatting | | | Foto's | | | Video | | | Route | |
 |
|
Zondag 4 februari 2001 - Niet supergoed geslapen. Rond 2:00 uur ben ik wakker geworden en een beetje gedommeld tot een uur of halfnegen. Heb nog wel de start van de GP F1 van Melbourne meegemaakt. Meen me ook vaag de crash van Villeneuve en Ralf Schumacher meegemaakt en Hakinnen van de baan zien schuiven. Vandaag bezig geweest met onder andere het verslag en het uitzoeken van de foto’s. Twee wassen gedraaid. Ma strijkt de eerste twee wassen weg. Alles gaat echter nog even traag. Nog relatief weinig last van de jeuk, maar dat is de Prednison. Nog steeds behoorlijk verkouden en de lastige kriebelhoest lijkt alleen maar erger te worden. Echter, slechts een lichte verhoging (volgens ma had ik op de boerderij in Timaru een behoorlijk opkomende koorts, maar die is met de Paracetamol goed onderdrukt). De buren zijn vanochtend ook terug gekomen van Bali. Ze komen nog even langs en er worden de traditionele cadeautjes uitgewisseld. Ik bekijk ook de foto’s van hun vakantie. Veel tijd heb ik niet, want ze moeten vandaag nog naar Rijswijk. Alles is even herkenbaar … Bali is blijkbaar niet heel erg veranderd sinds ik er in –wat zal het zijn- 1993 voor het laatst ben geweest. Bert heeft een paar keer aangedrongen op een goede foto om te printen. ’s Middags stuur ik hem er twee. Een van Lake Matheson (spiegelmeer) en een van Lake Benmore (schittering in het water). Even later staat Bert al voor de deur met de printjes op A4. Je ziet duidelijk dat mijn videocamera slechts een 1 megapixel fotocamera heeft. De printjes zijn niet slechts, zeker niet van een klein afstandje. Je moet ze alleen niet van dichtbij aandachtig gaan zitten bekijken. Gegeten bij ma en ze heeft me meteen weer behandeld met de Amandel-/tea tree-olie lotion. Moet toch nog overwegen of ik niet beter een tijdje bij haar kan intrekken. Die behandeling kost toch steeds behoorlijk wat tijd. Het volgende testje is met vier foto’s op een pagina (ongeveer 10 x 15). ’s Avonds stuur ik vier nieuwe foto’s: de vlinder op de margriet bij Larnach Castle, een opname van het dak van de Chinese tempel (Thian Hock Keng), een opname van de Hindoestaanse tempel (Sri Mariammam) en het Maori-gemeenschapshuis in het Te Papa-museum. Vroeg naar bed, want morgen wil ik zo vroeg mogelijk naar de huisarts en dan naar kantoor. Door een mail-tje van Cilia ben ik (op eigen verzoek) alweer wat bijgepraat. Maandag 5 februari 2001- Rond 7:00 uur wakker. Op zich wat laat voor mijn doen, maar ik kan de huisarts toch pas vanaf 7:45 uur bellen voor een afspraak, Nog steeds niet echt lekker geslapen. Weer een paar keer wakker geworden (tijdens de vakantie sliep ik de hele nacht gewoon door, voor de vakantie overigens ook). Voel me nog niet echt uitgerust. Bert heeft de digitale foto’s al geprint. Er ligt al een enveloppe in de bus. Niet echt slecht, maar toch meen ik een bepaalde onscherpte te bespeuren. Eerlijk gezegd valt het me een beetje tegen. Het is een beetje de kwaliteit van een niet helemaal gelukte foto (of ben ik nu te kritisch?). Afijn, op zich toch wel geschikt om eventueel weg te geven. Het is duidelijk genoeg en de kleuren zijn goed. Ik moet maar eens informeren over de kosten bij Bert. Misschien is het goedkoper om op een gegeven moment zelf zo’n printer aan te schaffen. Vanaf 7:45 uur ben ik de huisarts gaan bellen (thuis heb ik atoomklok gestuurde klokken). Binnen vijf minuten heb ik een afspraak voor 8:15 uur. Ik ontbijt snel af (heerlijk, sinds ik thuis ben heb ik weer echt vers geperst sinaasappelsap – al moet ik het wel zelf persen: het luie leventje is weer voorbij), tandenpoetsen en om 8:15 uur zit ik als eerste in de wachtkamer. Dr Macco heeft aan een enkele blik genoeg. Hij verwijst me meteen door naar een dermatoloog. Via de assistente moet ik een afspraak laten maken voor deze week. Prima. Er zit in ieder geval nu een beetje vaart in. Hij vervangt de Zestril door iets anders. Prima. Meteen door naar de apotheek. Het is er altijd snikheet, dus ik besluit niet te wachten totdat het klaar is. Misschien kan ma het in de loop van de dag ophalen. Nog even naar ma om me weer in te laten smeren (in ieder geval de plekken waar ik zelf niet bij kan). Daarna naar huis. Ma komt even later ook nog, want ze wil de twee wassen van gisteren wegstrijken. Na me omgekleed te hebben wil ik de deur uitstappen om naar kantoor te gaan. Telefoon. Het is iemand van het Automatiseringscentrum. Het was blijkbaar wel bekend dat ik weg was, want er wordt naar mijn vakantie geïnformeerd Wel wordt er meteen begonnen met: de laatste maand zijn er wat mail-tjes naar je gestuurd [via het interne systeem]. “Handig”, zeg ik meteen, “want ik was er dus niet. Er staat toch een auto reply met die mededeling op?”. Afijn. Ik beloof de mailtjes te lezen en vandaag nog te reageren. Om 9:50 uur sta ik dan eindelijk weer bij de bushalte. De telefoon gaat weer. Het is nu de assistente van dr Macco. Ik kan vanmiddag nog terecht bij de dermatoloog. Ik maak meteen rechtsomkeer. Ik bel kantoor om te zeggen dat ik vandaag niet meer kom. Ik krijg Cilia op haar GSM te pakken, want via het gewone nummer lukte het niet en het call center geeft aan dat door de in het weekend vervangen telefooncentrale het doorschakelen nog niet werkt. Het wordt weer een vrij lang gesprek. ’s Middags naar de dermatoloog. Oeps. Het sleuteltje van mijn fietsslot is in het slot afgebroken. De fiets staat wel van het slot, dus ik kan wel weg. Ik pak een Axa-kabelslot van Paul (zijn fietsen staan voorlopig nog bij mij in de schuur) en ga op weg. Ik ben vroeg in het ziekenhuis, want ik heb geen patiëntenplaatje meer. Om 13:50 uur precies kan ik bij dr Tio komen. Hij begint meteen te “pruttelen” over al mijn ontstoken wondjes. Hij neemt er een monster van voor een kweek. Hij schrijft ook wat formulieren uit voor urine- en bloedonderzoek. Hij heeft het ook over zonnebankbehandelingen (twee keer per week), maar daar hoef ik nog geen afspraken voor te maken. Het Zestril-verhaal vindt hij maar onzin, en tea tree-olie gebruikt hij zelf ook, maar “laten we eerst maar met deze westerse rotzooi beginnen. Tea-tree irriteert misschien wat teveel.”. Hij geeft ook aan dat hij zelf last heeft van jeuk. Eerlijk, maar niet meteen erg vertrouwenwekkend ;-) Hij zegt ook dat ik deze week in ieder geval thuis moet blijven (“Ben je in vaste dienst?”, vraagt hij nog wel even.). Even langs het lab voor het bloed en de urine en dan naar huis. Denk ik … Als ik buitenkom kan ik mijn fiets nergens vinden. Ik check en dubbelcheck de fietsenstalling en kan alleen maar concluderen dat de fiets is gestolen. Ik weet zeker dat de fiets goed op slot stond, want ik had de kabel door het voorwiel, het achterwiel en de stalling zelf heen gehaald. Afijn. Lopend naar huis. Ik heb genoeg tijd om even met Gerard v. H, te bellen om door te geven dat ik deze week niet meer naar kantoor kom. Daarna ook Cilia nog maar even gebeld. Mijn nieuwe chef (sinds zijn indiensttreding nog niet gezien) kan ik niet bereiken. Komt nog wel een keer. Thuisgekomen zoek ik de verzekeringspapieren op en doe ik aangifte bij de politie. Gelukkig hebben we tegenwoordig een wijkpost en hoef ik niet meer naar het hoofdbureau (dat naast het ziekenhuis gelegen is, overigens), Vandaag serieus begonnen met het aanpassen van de verslagen, foto’s en de routekaartjes. De filmpjes doe ik in een volgende slag. Dit gaat tijd genoeg kosten. Ik moet in ieder geval voor 14 mei klaar zijn, want dan is de reünie. Om 17:15 uur zouden mijn medicijnen klaar zijn. Ik haal ze op. Ik krijg in totaal drie tubes zalf (twee soorten) en drie verschillende medicijnen mee: een antibiotica, een ter vervanging van Zestril en een antihistaminicum (vervangt Zyrtec). Observatie: de rekeningen van mijn medicijnen en de tasjes met medicijnen worden steeds groter. ’s Avond weer bij ma gegeten. Paul is er ook. Hij heeft de A3-print van Rutger bij zich. Schitterend zeg. Ten eerste is het een goede foto (jammer van het flitseffect, maar ja) en ten tweede is het zeer goed afgedrukt. Zijn Nikon CoolPix 880 kan dus makkelijk foto’s maken die op A3-formaat zijn af te drukken. Na mijn behandeling, nu met de twee zalfjes die ik van Dr. Tio heb gehad, ga ik met Paul nog even langs het ziekenhuis om te checken of de fiets er echt niet meer staat. Nee, ik ben niet gek. De fiets staat er niet. Thuisgekomen ga ik meteen naar bed. Even nergens puf meer in. Bert bel ik morgen wel even. Oja. Leendert belt nog even. Ook behoorlijk verkouden. Hij vraagt of ik zijn foto’s op CD-ROM kan zetten en op kan sturen. Ik beloof hem dat morgen te doen. Op zijn Acer staat nu Windows Me. Een goed idee. Dinsdag 6 februari 2001 - Weer onrustig geslapen. Ik sta pas ergens tussen 8:30 uur en 9:00 uur op. Rustig ontbijten en inzalven Via PL heb ik contact met ma en zij komt nog even langs om de plekjes te doen, waar ik niet bij kan. We drinken koffie (ma heeft wat minder geslapen en ze is ook verkouden aan het worden) en om 10:30 uur ga ik lopend naar de binnenstad. Na een klein halfuurtje lopen ben ik er. Eerst even langs mijn postbus. Alleen wat reclamewerk vandaag. Het is gezellig druk in de binnenstad, want het is marktdag. De beestenmarkt is uiteraard al afgelopen, maar de warenmarkt is nog in volle gang. Het gescheld is niet van de lucht, want uiteraard zijn er weer allerlei automobilisten die dwars door de wandelaars willen rijden. Om de een of andere reden valt dat niet altijd in even goede aarde. Dan naar PCS, mijn fietsendealer. Ik handel de verzekeringszaken af en besluit meteen maar een nieuwe fiets te kopen. De Batavus Adagio is NLG 300,00 geworden! Het frame is nu van aluminium, en het lichtsysteem is verbeterd (naafdynamo en met de hand inschakelbaar achterlicht), Uiteraard moet ik ook weer een klem voor mijn stuurtas en een bidonhouder hebben. En een vervangend kabelslot voor Paul. En een verzekering. Pfff. Nog drie keer zo een akkefietje en ik kan weer op vakantie naar Nieuw-Zeeland (nieuwe tarief). Hopelijk keert Bovenmij uit. Het probleem is natuurlijk wel dat de sleutel van mijn originele slot net afgebroken was. Ik verwacht eigenlijk dat ze moeilijk gaan doen. Een behoorlijke financiële tegenvaller. Dan verder naar Expert. Ik hoef daar mijn naam niet meer te noemen, want ik ben er inmiddels berucht. Mijn JVC-kabeltje werd omgeruild door eentje van Sony en na wat over de vakantie en Nieuw-Zeeland te hebben gepraat (John E. heeft familie in Oamura – hij is er nog nooit geweest), bedankt ik de heren nog eens uitvoerig. Expert Purmerend heeft toch veel meer voor me gedaan dan je zou verwachten van zo’n zaak. Mijn laatst geplande stop is de Ecco-winkel. Daar krijg ik dus geen poot aan de grond. De schoenen zijn al oud. Er kan eventueel een andere zool onder gezet worden (voor NLG75,00), maar daar zit geen profiel onder. Ik had gedacht, toen ik de winkel binnenliep, dit gaat geen probleem worden, want de deurmat was bedrukt met de tekst “Ecco. Shoes for life!”. Nou, voor mij geen Ecco’s meer. Ever! Terug gewandeld. Voor een tweede keer geprobeerd Bert op kantoor te bereiken. Geen van twee keren is succesvol. Ik spreek hem waarschijnlijk vanavond nog wel. Ook Peter J. nog even gebeld, want hij stond op mijn voice-mail. Ik krijg zijn voice-mail, dus dat wordt ook later nog een keer proberen. Als laatste nog even langs geweest bij de apotheek om nog wat te vragen over het gebruik van de twee zalfjes (bij de ene zat geen bijsluiter). Om 12:45 uur ben ik weer thuis en eet ik wat. De rest van de middag aan het verslag gewerkt (gaat nog steeds traag) en de gemiste afleveringen van “Ally McBeal” gekeken. ’s Avonds met Bert ge-PL-d. Even later belt hij me, want dat praat toch makkelijker. Ik vertel hem wat er medisch met me gaat gebeuren de komende tijd en we hebben het nog uitgebreid over het werk. Pa belt ook nog even, dus ik ga pas vrij laat naar bed (nou ja, voor 22:00 uur nog). Woensdag 7 maart 2001 – Relatief laat op. Een stuk slechter geslapen vannacht. Na ontbijt, stomen, en dergelijke eerst bij ma langs voor een kop koffie en een zalfbehandeling. Daarna weer lopend naar de binnenstad om mijn nieuwe fiets te halen. In de hal van de flat komen we dhr. Hankes tegen en we praten nog even (onder andere over de belastingaangifte … zo te zien wordt het weer een zwaar gevecht dit jaar). Na een lekkere wandeling, het is opgehouden met miezeren, ga ik eerst langs het Kruidvat om een kilo paaseitjes voor kantoor te halen. Pech. De prijs in het foldertje klopt niet. Ze hadden per ongeluk de prijs in euro’s aangegeven in plaats van guldens. Tja. In de postbus ligt vandaag niets, overigens. Dan de fiets gehaald. Een hele aderlating, maar ik wil toch een comfortabele toerfiets hebben. De Batavus Adagio is dit jaar, naast de al eerder aangegeven zaken, uitgerust met speciale datatag transponders. Niet dat de politie er nu al wat mee doet, maar wie weet in de toekomst. Vandaag maar weer mijn bed verschonen. Een van de voordelen van de vakantie en steeds een ander hotel was: elke dag een schoon bed. Zeker met al die zalfjes en tea tree-olie is het wel lekker. Misschien slaap ik dan wat lekkerder. Ik ben overigens al zeer blij dat ik me van de dermatoloog wel mag wassen. Moet er niet aan denken … Gisteren van Orcon (mijn Nieuw-Zeelandse Internet Service Provider) een mail-tje ontvangen dat mijn inbel-account weer opgeheven zal worden. Netjes. Nu wachten op de rekening (gaat uiteraard via een van mijn credit cards). Mijn ervaringen met Orcon zijn tot nu toe zeer positief en als je op zoek bent naar een goede Internet Service Provider in Nieuw-Zeeland dan kan ik Orcon aanraden. Tijdens de vakantie ben ik in totaal 57 uur, 31 minuten en 47 seconden ingelogd geweest. Ik heb 258,45MB ge-download (drivers, programmatuur en een paar keer de niet geaccepteerde ZIP-bestanden die ik aan Leendert heb geprobeerd te sturen) en “slechts” 181,46MB ge-upload. Het Insomnia-abonnement heeft me NZ$29.00 gekost (moet de afrekening nog krijgen en ik weet niet wat ze voor de tweede maand gaan rekenen – hun cycles lopen van de 22ste tot de 22ste van de volgende maand). Het totale overzicht staat hieronder:
Zijn er in Nederland providers die dergelijke zaken zo netjes registreren en beschikbaar stellen? Eerlijkheidshalve moet ik wel toegeven dat ik bovenstaande zelf niet echt heb bijgehouden, maar het lijkt op het eerste gezicht wel te kloppen. ’s Middags wat gerust en verder gewerkt aan het verslag. Ik merk dat ik bij de routekaartjes nog wat vergeten ben. Eigenlijk zou ik dat meteen moeten corrigeren. Ik zie wel. Het gaat nog steeds moeizaam, ook al omdat zowel de ftp-server van xs2ayh.net als KHOE.net wel eens vast lijken te zitten. En eerlijk gezegd ging het versturen van de bestanden naar Bert en hem alles verder af laten handelen een stuk sneller (in ieder geval: voor MIJ een stuk minder werk). Nu heb ik zelfs problemen met het publiceren van dit stukje verslag. Nu er een tabel in gezet is, lijkt het allemaal niet meer te werken. Dat kan toch niet daar aan liggen? Ook worden de instellingen nog steeds niet echt lekker vastgehouden. Pas na een keer publiceren (inclusief ftp) worden de instellingen bewaard. Dus er gaan minimaal twee publicatieslagen overheen voordat het goed op de webserver staat. De Prednison in de Celestone begint, lijkt het, uit te werken. Ik krijg weer meer last van de jeuk. Daar was ik al een beetje bang voor. Vandaar dat ik maandag eigenlijk ook meteen naar kantoor wilde; toen voelde ik me wat dat betreft een stuk beter. Ook na het zalven is de jeuk behoorlijk erg. Na een uurtje of wat zakt de jeuk dan wel weer, maar intussen… Overigens zit ik te twijfelen of ik het nu jammer moet vinden of niet, dat dr. Macco mij vlak voor de vakantie niet meteen met spoed naar de dermatoloog heeft doorverwezen. In dat geval was ik uiteraard niet weg gegaan. Misschien was ik dan nu van mijn jeuk af geweest. Aan de andere kant: ik zou deze vakantie hebben gemist. Best wel een goede vakantie met een goede tourleader, leuke groep en (in ieder geval voor een vakantie) goed weer. Nou ja, gedane zaken nemen geen keer… en iedereen, zelfs mijn plaatsvervangend directeur, vond dat ik vooral op vakantie moest. De foto’s van Leendert op een CD gegooid en verstuurd. Gewoon per snail-mail is misschien wel het makkelijkst en meest betrouwbaar. Het mail-tje van Leendert is in ieder geval nooit bij mij aangekomen. Hj heeft zeker aandelen UPC; hij geeft als website die van Chello op. Donderdag 8 maart 2001 – Veel geslapen vandaag (vannacht wat minder). Wel wat aan het verslag gedaan, maar het gaat nog steeds niet snel. Nog veel probleempjes, die ik gedeeltelijk oplos door voorlopig niet meer naar de mirror te publiceren. De Celestone is duidelijk uitgewerkt: de jeuk aan handen, voeten en dijen komt terug. Ook is mijn bovenlip weer licht gezwollen en gevoelig. Vrijdag 9 maart 2001 – Andermaal naar de dermatoloog geweest. Hij wil zo snel als mogelijk met een UV-behandeling beginnen. De wondjes gaan wel weg, maar niet snel genoeg voor hem. Hij geeft aan dat waarschijnlijk niet meer te achterhalen is waar ik op gereageerd heb (lekker, maar niet heus) en dat de eerste prioriteiten zijn: herstellen en preventie. Mijn nieuwe fiets heb ik op vier sloten gezet bij het ziekenhuis en ik merk dat ik al die mensen die buiten wachten (allemaal rokers, uiteraard) zeer wantrouwend opneem. Zal wal weer slijten, denk ik. Nadat ik bestolen was in Amsterdam (een keer ’s avonds op de Prins Hendrikkade) heeft het ook een tijd geduurd voordat ik vanaf daar weer ’s avonds de bus nam. Weer goed geslapen vanmiddag. Vannacht ook… werd pas om 4:30 uur voor de eerste keer wakker. Daarna nog doorgeslapen. Wonder boven wonder gaat het verwerken van het verslag soepeltjes. Geen idee waar dat nu door komt. Oeps. Te vroeg gejuicht: 1 maart gaat gigantisch fout tijdens het voorbewerken van de foto’s. Ergens halverwege de bewerking loopt Word vast. Meerdere malen. De andere dagen gaan wel goed. Alle foto’s die niet geselecteerd zijn hebben de extensie. NOP gekregen. Ik krijg deze extensie niet snel makkelijk hernoemd. Zaterdag 10 en zondag 11 maart 2001 – Vandaag naar Enschede voor de (komende) verjaardag van Rutger. Het ventje wordt over ongeveer een week alweer twee jaar. Lekker achter in de auto van Paul gezeten met de Vaio op schoot. Opvallend is dat de wegen zoveel beter zijn dan in Nieuw-Zeeland (en dat er blijkbaar veel meer mest over de weilanden wordt uitgereden). Zoals Bernie al zei: “Met vier miljoen mensen kan je niet zoveel aan de wegen doen.”. Deze week staat, in ieder geval voor de statistieken, het inwonertal van Nederland op 16 miljoen. Ik moet eigenlijk eens opzoeken hoeveel het verschil in oppervlakte is, maar ik denk dat Nieuw-Zeeland toch wel tussen de vier en de zes keer zo groot is. Volgens Bernie krijgen ze in Nieuw-Zeeland overigens ook al last van ruimtegebrek: zeker rond steden als Auckland. Ze gaan daar nu zelfs meer appartementen bouwen, zodat er niet voor elke woning zo’n tien acres hoeven te reserveren (zonde, allemaal weiland). Het hernoemen van de NOP-extensie gaat perfect met het programmaatje Super Batch Renamer (e-mailware). Het blijkt dat de verwerking van het verslag van 1 maart toch goed gaat. Het enige probleem was dat Word vast leek te lopen (als je met Task Manager het proces volgde), maar dat was niet zo. Word reageerde weliswaar niet, maar dat kwam omdat de controle over gegeven was aan een ander programma (ThumbNailer). Tja, moet je ook een keer ontdekken. Op de filmpjes na is het verslag nu zo’n beetje klaar. Niet slecht, Zelfs al een aparte directory aangemaakt voor de CD-versie (waar de privé-gegevens zijn verwijderd). Binnenkort maar eens kijken hoe ik de foto’s van een copyrightmelding kan voorzien. Moet ik ook nog voor de filmfragmentjes doen (en een eventuele bronvermelding). In totaal 3.060 foto’s mee naar huis genomen (ik schat dat ik zo’n vijf procent meer heb gemaakt, maar die heb ik onderweg al gewist). Ongeveer een derde (32,89%) van deze foto’s heb ik nu, met 50% verkleind, op het Internet gezet. In onderstaande tabel is per dag weergegeven hoeveel foto’s ik heb gemaakt, hoeveel daarvan op het Internet zijn gezet en om welk percentage het gaat.
In grafiekvorm ziet dat er als volgt uit:
Het verslag wordt hierbij afgesloten. Hopelijk heb ik binnenkort ook de filmpjes klaar. Mocht je nog interesse hebben: tussen nu en 14 mei 2001 zou de website geheel klaar moeten zijn, want dan wordt de website bevroren en op CD aan de medereizigers uitgedeeld. |
 | |||||||||
| Verslag | | | Samenvatting | | | Foto's | | | Video | | | Route |