Zaterdag 3 maart 2001

Het is 1:50 uur (Nederlandse tijd). Nog iets meer dan vier uur vliegen. We zitten weer in een 747-400 MegaTop. Ergens op rij 58. Ma aan het gangpad (als ik met ma reis, zit ik eigenlijk nooit aan het gangpad of het raam).

We hebben ieder wel een paar uur geslapen de laatste acht uur. Voldoende om een heel eind te komen. Volgens het vluchtsysteem zitten we ergens tussen Bagdad en Moskou

Een paar uur geleden hebben we nog een tussendoortje gehad. Het was weer zon lekker pizzabroodje en wat van die lekkere hartige repen (denk ik - nog niet gegeten). Totaal geen idee hoe laat precies. Mocht ik ooit insuline moeten gaan spuiten dan moet ik maar weer eens een horloge gaan dragen, maar voorlopig bevalt het uitstekend zonder.

Vlak voor vertrek was er nog enige consternatie bij het grondpersoneel. Ze waren ma kwijt. Ik had namelijk bij het boarden het eerste deel van haar boarding pass terug gekregen, terwijl ze dat in een bakje horen te leggen. En blijkbaar gebruiken ze dat om te controleren wie van de passagiers aan boord is gegaan (waarom ze het dan door een lezer halen snap ik dan eigenlijk niet).

Ik kan er nog steeds niet helemaal over uit waarom het niet mogelijk is om van tevoren de gewenste plaatsen vast te leggen. Het zal wel met de maatschappij te maken te hebben, want vorig jaar bij United konden we voor alle vluchten precies aangeven op welke zitplaats we wilden zitten. Of Singapore Airlines, of Wereldcontact werkt niet op die manier. Jammer, zou toch wat pre-flight stress schelen.

Het wordt eens tijd om het reisverslagverhaal te evalueren. Jammer, dat het me de laatste dagen niet meer gelukt is, maar het zij zo. Eerst de apparatuur maar:

- de Sony-camera i(DCR-PC110E) is uitstekend bevallen. Dit geldt voor het fotografie-gedeelte in het algemeen en de zoommogelijkheden in het bijzonder Carl Zeiss-lens en 10 x optical zoom). Ook het NightShot-gedeelte is toch wel aardig en de mogelijkheid van een andere camera (analoog of digitaal) over te nemen is ook uitstekend.

- De Sony-computer (PCG-Z600TEK): met z'n 700Mhz Pentium III, 256MB RAM en 20GB harddisk is een uitstekende multimediacomputer gebeken. En de ingebouwde MODEM is ook goed bevallen. Een video-uitgang (PAL) was misschien wel handig geweest. Misschien moet ik maar eens op zoek naar een eenvoudig convertertje. Zeker nu ik ook een Sony-camera heb, zijn de MemoryStick-drive en de i.link interface uitstekend bevallen. Door tijdgebrek heb ik relatief weinig aan videobewerking gedaan, maar voor onderweg moet deze computer het eigenlijk toch minimaal een tot twee jaar kunnn trekken. Voor thuis heb ik binnenkort, als het goed is, een iets zwaarder systeem staan voor videobewerking.

- De HP300LX, mijn "oude" trouwe palmtopje heeft het ook weer uitstekend gedaan. Ik werk nu pas met m'n vierde set batterijen, dus ik heb 'm wel minder gebruikt dan anders. Samen met de SanDisk 85MB Flashcard blijft het een goed platform om het verslag in te tikken. Het machientje (gekocht in 1997) begint wel wat schermfouten te vertonen, maar voldoet verder uitstekend voor datgene waar ik het onderweg wil gebruiken: intypen ruw verslag, de wereldklok en zo nu en dan een eenvoudige berekening.

De software:

- LoserTool: zonder dit Word-sjabloon had ik niet zo snel kunnen werken. Jammer dat het mij niet lukt om altijd de instellingen vast te laten houden. Publiceren ging ook niet goed, maar dat kwam vooral door de instabiliteit van mijn ftp-server. Eudora PRO werkte ook goed (en aan mijn kant een stuk sneller).

- Ulead PhotoExplorer: Perfect voor de voorselectie en rotatie van de foto's.

- JASC Paintshop PRO: Voor het bewerken van de foto's en de routekaartjes (nauwelijks tijd voor gehad weliswaar).:

- Adobe Première videobewerking en vooral gebruikt voor het exporteren naar een meer geschikt formaat voor het Internet.

- Windows 2000: het moet maar, want het is het enige door Sony ondersteunde besturingssysteem. Stabieler? Nauwelijks. Op Singapore Airport had ik nog een complete crash (PC Cardje er zo maar uitgetrokken) en Explorer-proces klapt er ook geregeld uit.

Om ongeveer 2:30 uur (ETA 6:00 uur) maak ik een rondje door het vliegtuig. Oeke en Jelle zitten helemaal op rij 42. Ver van de rest. Ze zijn beide nog diep in slaap. Zo lijkt het tenminste.l

Hoewel te snel op elkaar neem ik al mijn medicijn (inclusief mijn laatste Celestone) in. Zal wel goed komen. Als ik het nu niet neem dan wordt het pas weer 24 uur later (ben ik bang). Ma heeft egg noodles (lekker, krijg ook wat) en ik heb de omlet met kalfsworstje. Ook lekker.

We vliegen intussen over Oostenrijk (we zijn bijna bij Wenen), daarna over Duitsland en dan zullen we richting Amsterdam draaien. Het is weer ontzettend warm in het toestel... behoorlijke jeuk, Nog anderhalf uur en dan is dit in ieder geval voorbij.

De service bij SIA is toch veel beter dan bij NZA. Opvallend is het schoonhouden van de toiletten en het serveren van de koffie en thee. Netjes via een dienblad, zodat er minder kans is dat er hete drank over je heen gaat. De airco gaat wat beter werken... had ook om wat meer koelte gevraagd. De Diet Coke van gisternacht heb ik echter nog steeds niet gehad. (De melk en tomatensap worden vandaag wel prompt nagebracht.)

Het is 5:30 uur en we zitten nog 36 minuten (zo'n 340 kilometer) van de plaats van bestemming af. We vliegen ergens ter hoogte van Frankfurt. We vliegen nu in ieder geval rechtstreeks naar Amsterdam, niet zoals met Qantas eerst naar Frankfurt waar we ook weer uren moesten wachten. Veel mensen treffen al voorbereidingen voor het disembark-en. Ik heb mijn schoenen ook net weer aangetrokken.

Om 5:40 uur geeft de captain aan dat we over een paar minuten gaan dalen. Noordoostenwind (25 kilometer per uur en -2 graden. Geen sneeuw!

Om 6:10 uur zijn we geland. Echt veel haast heb ik niet, want het duurt altijd lang op Schiphol voordat de koffers op de band liggen. De marechaussee is zo gepasseerd. Het valt mee voor wat betreft de koffers. Stanny is het eerst weg, want er staat familie. Dat geldt overigens voor meerdere medereizigers Uiteraard wordt er wel uitvoering afscheid van elkaar genomen.

Rond 7:00 uur zijn ook wij door de Douane (Leendert gelukkig ook)

Om 7:30 uur thuis.

Koffers omkeren, wassen, wassen en wassen. Alles opruimen. Rond 13:00 uur met zo'n beetje alles klaar, Heb geen zin om het verslag verder af te maken. Type wel wat, maar ben er niet echt bij.

Op de zondag voor de vakantie is mijn dakkapel gaan lekken door de vele sneeuw. Alles ziet er kurkdroog uit, dus alle apparatuur op mijn werkkamer die er stond en was weggehaald maar weer terug gezet. Eerst de TV en de videorecorder. Werkt allemaal nog. dan de Dell-computer en alle randapparatuur. Werkt gelukkig ook nog. Nu hoef ik gelukkig geen schade te melden aan de verzekering (de melding heb ik, omdat ik op vakantie ging, niet af laten sluiten).

Dan komt Bert langs. Voor de tweede keer. De eerste keer stond ik blijkbaar buiten de was op te hangen. Niets van gehoord. Wat gepraat over de instabiliteitproblemen van afgelopen weken. Pas de laatste dagen heeft hij het stabiel gekregen... en toen publiceerde ik niets meer.

Hij heeft veel problemen met het starten van mijn computers gehad. Ik heb vandaag niets gemerkt. Alles wat ik aanzette werkte zonder problemen. Ze misten hun baasje blijkbaar ;-)

Post uitzoeken. Het aantal rekeningen valt mee. Zondag maar even alles in orde maken. Qua post, sinds ik de Volkskrant vanwege de slechte bezorging maar heb opgezegd, heb ik lekker weinig ontvangen. Ook de 'Nee/Nee'-sticker heeft goed geholpen. Grappig een bevestiging van Orcon. Orcon was mijn Internet Service Provider in New Zealand. Vlak voor vertrek uit Christchurch heb ik mijn abonnement weer opgezegd. Ben benieuwd of dat goed gaat!

Wel ruim 700 e-mailtjes, maar dat is grotendeels spam die op mijn verschillende e-mail adressen is binnen gekomen. Het meeste gooi ik ongelezen weer weg.

Rond 20:00 uur ga ik naar bed. Eerder m'n wondjes laten behandelen bij ma en pa nog even gebeld dat ik weer terug ben. Ik heb de Duovox (telefooncentrale) moeten reset-ten, want toen ik thuiskwam bleek de " hoorn van de haak" van mijn headset er af te liggen. Waarschijnlijk ben ik een maand lang niet te bereiken geweest (op mijn antwoordapparaat).

Tot een uur of tien of elf kijk ik wat video en val ik steeds in slaap. Wanneer ik precies ben gaan slapen, weet ik niet. Het is een lange dag geweest.

Geen foto’s vandaag.