Vrijdag 2 Maart 2001

Om 6:45 uur word ik wakker. Ma is al wakker. Ik heb weer aan een stuk door geslapen; zij is weer tussendoor wakker geweest. Eerst even de bloedsuikerwaarde bepalen. Ma heeft 20.1 en ik 6,6. Die van mij is dus goed gebleven, terwijl die van ma... tja, precies gedaan heeft wat ze verwachtte na zo'n (luxe, maar vooral laat) maal.

We teuten een beetje. Ik check wat er aan kosten openstaat. Net als gisteravond nog steeds NZ$2.45. Mijn twee telefoontjes naar de provider zijn niet geregistreerd, dus ik besluit in te bellen. Niet om het verslag te versturen, want vanaf 28 februari heb ik nog niets klaar. Het programma was te vol en ik voelde me niet lekker genoeg.

Ge-PL-d met Paul en Bert. Maartse buien in Purmerend. Het sneeuwt wel zo nu en dan, maar het blijft niet liggen. Wel nachtvorst. Ik geef aan Paul door dat we genoeg kleren hebben en dat hij dus geen jassen hoeft mee te nemen.

Iets na 8:30 uur gaan we ontbijten. Bijna de hele groep is er al of komt even later beneden. Rustig ontbeten, en deze keer van de eieren in schaal afgebleven. Met Henk en Hilde aan een tafeltje gezeten. Tot de volgende vakantie voor de laatste keer scrambled egg, sausage en bacon. En waarschijnlijk voor een lange tijd geen honing meer.

Na de rekening betaald te hebben terug naar de kamer. Nel & Jan nog even afgewimpeld, want die stonden voor de verkeerde (de onze) deur. Tandenpoetsen en de laatste spullen in de koffer. Koffers dicht en de handbagage in orde maken. Laatste reisdocumenten check en naar beneden. Zo te zien is iedereen er al.

Afscheid nemen van Jaap, Maja, Hilde en Henk. Rie, Riet en Willemien gaan met de bus mee naar het vliegveld en vliegen op eigen gelegenheid verder. Wout en Alie zitten als het goed is al p trein richting Picton en Janny is met de bus naar Palmerston North.

Om 10:00 uur vertrekken we van het hotel. En na onze laatste New Zealandse busrit zijn we rond 10:30 uur op het vliegveld. De koffers zijn zo uitgeladen. Aangezien we een group check-in willen, willen we eerst vier grote karren gebruiken. Het worden toch de kleine wagentjes. Maakt ook niet suit.

Het inchecken duurt echter lang. Het wachten is op een tourleader voor ons die haar zaken niet goed voor elkaar heeft. Alles ligt door elkaar en ze moet geregeld extra papiertjes uit zak of tas halen. Onze group checkin gaat zeer soepel, want Felix heeft zijn zaakjes wel goed op orde. We moeten alleen lang wachten op de plaatswijzigingen van ma en Jelle en Oeke. De dame achter de balie doet ontzettend haar best, maar het duurt onder andere zo lang, omdat zij van New Zealand Air is (naar Singapore vliegen we blijkbaar met New Zealand Air, code sharing) en zaken moet checken met Singapore Airlines. Ik weeg de handbagage ma - 6,1kg, ik ruim 10kg (cameratas, computer plus rugzakje). Valt dus ontzettend mee. Zowel ma als ik zijn niet echt aangekomen, maar anderen klagen toch wel over een te krappe broek en volgens Ria klopt de weegschaal (we wegen op de weegschaal voor de koffers) gewoon niet ;-)

Tussendoor even de airport departure tax betalen. De helft doe ik contant, de andere helft doe ik met creditcard. Ik heb net te weinig geld over, want ik was eigenlijk vergeten dat we dat nog moesten betalen.

Dan naar gate 27. Ma neemt nog een cappuccino en koopt nog een stukje prullaria... euh, koelkast magneetjes. Het blijkt dat 75% van de Friezen even zoek is. Tijdens het inchecken zijn zij alvast gaan lopen. Ze zijn in ieder geval niet te vinden in de vertrek hal van de international flights. Ze zijn al snel weer terecht. Ze hadden gewoon nog wat boodschappen aan het doen voor de vertrekhallen.

Rond 12:30 begint het board-en.

We liegen over het oosten van Australië en een stukje over Indonesië. De vlucht gaat zo’n 10,5 uur duren. We zitten met z’n tweeën op een rij voor drie. Lekker die extra ruimte. Een van de stewards zit verlekkerd naar mijn apparatuur te kijken. Kijk, als hij dat nu ook van z’n vrouw mocht kopen …

Rond 14:30 uur de lunch. Ik neem de chicken en ma de fish. Het smaakt me niet echt, vooral de groente, de rijst en de salade smaken niet. Ik ben bang dat ik de laatste weken een beetje verwend ben geraakt. Dat wordt afzien de eerste weken (niet dat ma niet lekker kookt, maar het wordt sowieso dieet-en).

Ik heb moeite mijn ogen open te houden. Ik begin op de Sony met het uitsorteren van de foto's, schrijf aan het verslag (loop al twee dagen achter) en ik lees wat. Zoals zovelen probeer ik pas vanaf Singapore te slapen om zo snel als mogelijk in het juiste ritme te komen.

We zitten in een Boeing 767-300 en het eerste dat opvalt is dat er maar een paar monitoren hangen. Wij moeten op een scherm op de galley kijken, maar dat is wel een rij of 20 verder. De films zijn dus niet echt te volgen. Jammer. Er zijn ook geen afzonderlijke blowers en het wordt steeds warmer in het vliegtuig. De jeuk neemt weer toe. We krijgen ook geen oversokken, zoals bij Singapore Airlines (en Qantas).

Om 15:45 uur ging mijn Sony vanzelf in de slaapstand. Ik denk dat ik er een kleine twee uur mee heb gewerkt (standaard batterij), maar een van de uitgevoerde acties was het kopiëren van alle gemaakte foto's naar een aparte directory, zodat ik een selectie kan maken. In principe zal ik zoveel mogelijk foto's op een CD zetten voor de reünie. Eventueel maak ik een aparte CD met de website (als het even kan combineer ik de zaak natuurlijk).

Lezen, verslag schrijven en even wat fragmentjes van Jelle gekopieerd. Gelukkig heb ik al mijn kabeltjes bij me en kan ik via S-Video kopiëren Minder van kwaliteit dan via i.link, maar beter dan via analoog. Het werkt weer fluitend. Zonder ook maar iets in instellingen of zo te hoeven veranderen werkt het. En tot mijn verbazing blijkt zijn camera (geleend van zoon, geloof ik) ook op te kunnen nemen van andere camera's.

“Friends” op het scherm. Hmmm, een oude. De eerste met Elle McPherson. Ik geloof dat het nog zo'n 3,5 uur vliegen is. Het is nu 20:05 NZ-time. We zijn dus al zo’n zeven uur onderweg De eerste keer dat ik dit check.

Pas een keertje even in slaap gevallen. Het is warm en het jeukt! Verder valt het best mee. Ik loop veel rond en praat wat met medereizigers.

Het is ontzettend warm. En het duurt lang voordat we weer wat te eten krijgen. Ze zijn weliswaar langs geweest met ijs, maar dat hebben we natuurlijk niet genomen. Gelukkig heb ik nog wat koekjes, volgens mij ergens in het begin op het Zuidereiland gekocht.

Rond 22:00 uur NZ-time krijgen we weer wat te eten. Vegetarische lasagne of nog iets (kan ik niet verstaan). Er zijn dan ook geen menu's. We nemen beide de lasagne. De sla is deze keer wel lekker (de eerste keer niet). Het smaakt me in het geheel beter.

Naast het ontbreken van een menu, hebben we ook geen oversokken gekregen. Mis ik toch wel. Ik loop nu op mijn eigen sokken en eigenlijk is dat niet echt fris. Maar ja, dit gaat over een halve dag (?) toch in de was. De servetten zijn wel erg goed, overigens.

Er zijn meer mannelijke flight attendants ("niet op het uiterlijk geselecteerd", zegt ma). Ze zijn wel constant lolletjes aan het trappen. Eentje begint, uiteraard over alle apparatuur die ik bij me heb. En hij vraagt wat mijn vrouw wil eten, want hij vindt ma er zo jong uitzien... (of zie ik er al zo verlopen uit?).

Om 22:30 uur meldt ma dat we al 9,5 uur in het vliegtuig zitten. Eigenlijk gaat het best wel snel, maar het is wel een hele ruk. Het zal wel een paar uur, ik dacht vijf, wachten worden in Singapore. En dan minstens tien uur om in Amsterdam te komen. Wat een afstanden... ik besluit over te stappen op Singapore-tijd. Het is nu rond 17:30 uur. Nog steeds 2 maart, want we vliegen terug in de tijd. Het wordt een lange dag ...

Om 18:07 uur dalen we duidelijk. Er worden snoepjes uitgedeeld (da's wel goed). Even later begint de tweede piloot zijn praatje over tijd en weer. De tijd is interessant, het weer niet... buiten komen doen we toch niet. Over een minuut of 20 landen we. Zo vijf uur wachten. Ik heb in Nederland nog overwogen om voor die tijd een hotel te nemen (ik heb zelfs een link op mijn website van dat hotel opgenomen, geloof ik), maar dat heb ik toch maar niet gedaan.

André heeft een leuke hobby. Hij verzamelt modelvliegtuig van vliegmaatschappijen, waarmee hij heeft gevlogen. Je moet er maar opkomen. Ik heb intussen gevlogen met Garuda, Merpati, Matinair, KLM, United, Qantas, Singapore Airlines en nu New Zealand Air.

Mooi op tijd landen we in Singapore. We zoeken een plek op waar we allemaal kunnen zitten en waar alle bagage kan staan. Felix zoekt een plek op dicht bij de e-hub, waar je kan Internetten en waar je, als je een eigen nummer en een lokaal inbelnummer hebt, gratis kunt Internet-ten. Iets voor de volgende keer, want ik heb deze keer geen Singaporaanse provider genomen.

Leendert heeft intussen een nieuwe speeltje gekocht. Het is een Acer TravelMate-nogwat geworden. 500Mhz Pentium III, 128MB RAM en een 8GB harddisk (?). Er staat Windows 98 op en een heleboel software. Ik denk eigenlijk dat niet alle software er op hoort (Office Professional, bijvoorbeeld). Er zit in ieder geval geen originele CD-ROM van bij.

Er zit een gecombineerde floppydrive en DVD-speler bij, maar geen muis (koopt hij later). De driver software kunnen we niet overzetten, want zijn Acer heeft geen IEEE1394-poort. En de mijne geen infrarood (al zou dat toch te langzaam gaan).

Er zit een Microdrive 340 bij... gratis (net als de tas, e.d.) en Leendert heeft ook een PC Card-adapter voor zijn CompactFlash gekocht. Handig. Vreemd, de adapter werkt niet. Mijn SanDisk ook niet. Zouden toch vrij standaard moeten zijn,

Ik help 'm een beetje en probeer intussen foto's te selecteren voor de CD-ROM. Als mijn accu voor 75% is opgeladen, vind ik het welletjes en ga ik terug naar de groep. Ik hang mijn computer (de voeding dan) in een stopcontact in de muur en laat het een en ander aan foto’s zien. Ik geloof dat ze wel in de smaak vallen.

Om 0:55 uur hangen we hoog en droog in de lucht. Het is niet meer gelukt een andere plaats te krijgen. Helaas. Toch wel vreemd. Om 11:00 uur in Christchurch ingecheckt en Felix had het van tevoren aangevraagd. Het is niet zo dat niet iedereen zijn of haar best doet, maar als het van tevoren niet geregeld is dan kan men er later blijkbaar ook niets meer aan doen.

We vliegen nu met ruim 1000 kilometer per uur richting Amsterdam (Golf van Bengalen, noord India, Pakistan, Afghanistan, stukje Rusland, het noorden van Duitsland ... grofweg). We zijn met enige vertraging opgestegen, maar de piloot denkt toch eerder dan gepland, om 6:10 uur aan te komen. Wel een vlucht van ruim 12 uur (ma dacht 6 - oeps).. En zeven uur tijdverschil.

Ze zijn al met het eten bezig, dus het heeft weinig zin om te gaan slapen. Het zal wel kip worden, want een radijscake -whatever that may be- zie ik niet zitten.

Ik ga over op Nederlandse tijd en hoewel het daardoor dan weer vrijdag is, sluit ik maar af voor vandaag en begin ik aan de laatste dag van de vakantie.