Donderdag 1 maart 2001

's Nachts worden we een paar keer wakker. De eerste keer, omdat ma's wekkertje rond een uur of twee afging. Dat goedkope rotding moet ook gewoon weggedaan worden, maar ja. We vallen steeds weer in slaap en rond 7:15 uur staan we op.

Een beetje schipperen, omdat je nu natuurlijk geen eigen toilet en badkamer hebt, maar het gaat goed. Een simpele afspraak is voldoende: deur open, en de badkamer is vrij.

Rond 8:00 uur ontbijten. Heerlijk, een scrambled egg met tomaat en spring unions. Uiteraard alles vers en het ei komt van de eigen kippen. Heerlijke honing ook en Edamse kaas.

Daarna een rondleiding over het land. Wij in een boerenwagen, die wordt getrokken door een quad. Bernie op de quad. Hij moet vrij ver rijden om zijn vee te bereiken. Eerst naar de sheep (500 stuks), daarna nieuw "hooi" (het is geen hooi, maar ik weet niet wat het wel is) halen. Achtereenvolgens de stieren, de lammeren, de vaarzen, de kippen, het varken, de shearing shed en de koeien. We zijn zo'n twee uur onderweg (normaal gesproken is hij rond 7:00 uur 's ochtends als met alles klaar).

De dieren blijven allemaal zeer voorzichtig. Je kan niet te dichtbij komen, want dan vluchten ze toch wel. Ondanks het vooruitzicht van eten. Normaal gesproken hoeft men pas in mei/juni te beginnen met bijvoeren. Het is al sinds Kerstmis droog. Men smacht hier naar regen.

Bernie wil wat schapen afstoten en overgaan op koeien, want dat is minder werk. Om die zelfde reden heeft hij geen Marinaro's omdat deze snel last hebben van voetrot. Hij heeft overigens onlangs zijn schapen laten scheren, want toen was de prijs goed. Na zijn verkoop is de prijs weer behoorlijk gedaald.

Iedere boer heeft zijn eigen schapenscheerschuur, maar Bernie huurt vooral de schapenscheerders in. In zijn eentje scheert hij wel eens een schaap, maar voor het bulkwerk roept hij dus hulp in.

Ik heb overigens het idee dat hij alles heel rustig aan doet en dat hij niet meer zo nodig hoeft te werken. Waarschijnlijk heeft hij zijn schaapjes al op het droge.

Er wordt veel voor elkaar gedaan hier, Zo zullen de Dougherty's komende juni naar Engeland gaan voor een bruiloft en dan zal een van de buren de boerderij doen. Verder heeft Bernie vee van hemzelf op land van buren staan en op zijn eigen land staan weer dieren van anderen. Lijkt me toch enigszins verwarrend.

Het huis waar ze nu in wonen hebben ze gekocht van de bewoners op de heuvel. Daar staat ook weer een enorme kast van een huis. Deze mensen hebben hun huis en land destijds verkocht (het land in kleine stukjes). Het land waar nu de milk diary staat is minstens vier keer zoveel waard geworden.

Waarom ze een nieuw huis hebben gebouwd snap ik niet echt. Het huis van de Dougherty's staat heerlijk in de schaduw van allerlei bomen. Het huis op de heuvel staat helemaal onafgeschermd. Het kan hier behoorlijk waaien (Bernie heeft ons gisteren de zee gewezen) en tegen de zon hebben ze ook geen bescherming.

Bernie wijst nog wel op de windschermen van bomen die overal neergezet zijn (gegroeid zijn). We hadden ze onderweg al gezien.

Het is een zeer leuke ervaring en ik heb nauwelijks last gehad van mijn allergie (wel een beetje, helaas). Ook met mijn (beginnende) verkoudheid lijkt het mee te vallen. Nog wel behoorlijke hoofdpijn. Vrij veel jeuk, ook.

Na een overvloedig middagmaal (allerlei quiches, salade, etc.) brengt Anne ons terug naar Fairlie. Ik val weer in slaap.

Bij de verzamelplaats aangekomen zijn wij een van de eersten. Als de groepjes binnendruppelen blijkt dat iedereen ontzettend heeft genoten. De een heeft het nog beter gehad dan de ander, en de ene boer was nog beter, of had meer dieren dan de ander. Mensen blijven mensen ;-)

Rond 16:00 uur rijden we Christchurch binnen Het is 25 graden. Yak. We rijden een zeer beperkte City Tour. We krijgen wel een halfuur de tijd om door Manor Vale te wandelen. Zeer aardig park, al moet ik zeggen dat de huizen die er omheen staan ook zeer moei zijn (behalve die van die Romein).

Rond 17:00 uur zijn we al op de kamer. Lekker. Ma probeert Coby te bellen, maar dat lukt niet. Ik pak mijn koffer opnieuw in. De zwaarste dingen gaan even naar ma, omdat zij een kleine koffer heeft. Verder het normale ritueel: testtelefoontje naar de provider. douchen en baden, etc.

Felix en Ria zitten in kamer 1909, wij in 2012. Dezelfde kamer als een kleine twee weken geleden. Ik heb toen ge-Internet, maar het zal mijn vermoeidheid wel zijn: ik weet niet meer hoe ik de computer toen op het telefoonnet heb aangesloten.

Nog even naar de kamer van Maja en Jaap om wat videofragmentjes over te nemen. I.Link-kabel i beide camera’s en het werkt. Het is niet te geloven! Ik drink nog even een kopje thee mee en ga dan weer terug naar de kamer. Nog even lekker in bad.

Ma komt net onder de douche vandaan en gaat door met inpakken. Ook belt ze Coby nog een keer. Rond 18:30 uur heeft ze meer succes. Gelukkig. Vervelend. Ze is toch voor ons thuisgebleven. Voor niets blijkt nu. Ma en Coby hebben toch nog even telefonisch gezellig kunnen praten. Gelukkig hebben ze elkaar de eerste keer in Christchurch wel gezien.

De tramrit is een evenement op zich. Meteen bij binnenkomst krijg je een glas champagne in je hand gedrukt. Gelukkig is er ook jus d'orange, dus dat nemen ma en ik (Riet verder, voor zover ik kon zien, als enige ook). En de glazen werden goed volgehouden. De sfeer was al heel snel heel erg uitgelaten. En dat ondanks het feit dat we toch twee of drie keer hetzelfde rondje reden.

Le Bon Bolli, heette het restaurant waar we gingen eten. We hebben er ontzettend lang moeten wachten op ons eten. We waren er om ongeveer 20:30 uur (eerder zelfs). Rond 22:30 kwam het hoofdgerecht pas op tafel.

Eerst een amuse, het best (heel oneerbiedig) te omschrijven als een stukje saucijzenbrood. Daarna het voorgerecht Ma had een overheerlijke spinaziesoep en ik smulde van gerookte zalm. Stef duurde het allemaal een beetje te lang en geheel in zijn eigen steil bedankt hij achtereenvolgens zowel Felix als de chauffeur. Ietsje te vroeg, maar ja.

Bij het hoofdgerecht begon ik al snel nattigheid te voelen, want overal werd beef neergezet, behalve bij mij. Ja, hoor. Bij het opdienen van de fish (de kip was al aanwezig) bleek inderdaad dat het verkeerd was gegaan.

De serveerster die de bestelling had opgenomen kon zich inderdaad herinneren dat ik de beef had besteld. Enige paniek bij het bedienend personeel.

Ze konden niet zeggen wat er fout was gegaan, maar een maaltijd voorbereiden zou vijftien minuten gaan duren. De kip zou sneller klaar kunnen zijn, dus ik zei dat ik dat dan maar zou nemen. Ik kreeg wel een drankje aangeboden. Gelukkig voor het restaurant heb ik geen dure smaak (al weet ik niet hoe duur jus d'orange daar was. Bier was NZ$4.00 en wijn NZ$8.00 per glas), Het was overigens wel vers geperst sap. Mag ook wel, want ook dat drankje werd niet binnen vijf minuten gebracht.

De beef volgde tot mijn verbazing zeer snel. Volgens mijn tafelgenoten, die allemaal allang uitgegeten waren, had ik een veel groter stuk vlees gekregen (geen idee, niet op gelet). Ik kan alleen maar zeggen dat het heerlijk was. Wel had ik het idee dat het rare was in plaats van medium rare. Zo mals was het.

Terug op de kamer nog wat met de koffers rommelen, totdat –al vrij snel- we te moe zijn. Heerlijk, een kamer met airco, zodat het slapen weer eens lekker gaat. Morgen worden we om 8:00 uur gewekt. Ontbijten kan tussen 8:30 uur en 9:30 uur (er zijn weer veel groepen) en rond 9:30 uur moeten de koffers op de gang staan.

Nog wat afgelegde afstanden (alleen met de coach):

Datum	Traject	Kilometer	Opmerking
15/2	Wellington	33	-
16/2	Wellington-Picton-Blenheim	130	Oversteek tussen Noorder- en Zuidereiland
17/2	Blenheim – Christchurch	351	-
18/2	Christchurch - Greymouth	369	Zoals afgelegd door bus (wij: TranzAlpine Express)
19/2	Greymouth – Franz Josef	190	-
20/2	Franz Josef – Wanaka	326	-
21/2	Wanaka – Queenstown	134	-
22/2	Queenstown – Te Anau	184	Zoals afgelegd door bus (wij: Kingston Flyer)
23/2	Te Anau – Invercargill	188	Exclusief tour Doubtful Sound.
24/2	Invercargill	104	Exclusief tour Stewart en Ulva Island
25/2	Invercargill – Dunedin	304	-
26/2	Dunedin	96	-
27/2	Dunedin – Oamaru	143	-
28/2	Oamaru – Fairlie	389	Exclusief rit naar farm

Van de dagen voor de 15de zijn de afstanden in eerdere verslagen opgenomen. De afgelegde afstanden in maart zijn helaas niet bekend gemaakt.