Dinsdag 20 februari 2001

Al voor 5:30 uur wakker. Inpakken, douchen en baden. Rond 6:30 uur naar het ontbijt (na geprobeerd te hebben wat foto's te maken, wat door het gebrek aan licht mislukt).

Het ontbijt zit zo achter de kiezen. Tussendoor maak ik nog wat foto's van de bergen, met op de achtergrond mooie oranje wolken. Na het ontbijt neem ik nog wat foto's van de beelden van de Moa's (Moa's leefden in Nieuw-Zeeland, Mao's in China).

Gisteren niets meer aan het verslag gedaan. Ik was te moe.

Hmmm. Ik denk toch dat Wereldcontact wat laat was met het boeken van de bus. Onze bus ziet er maar klein uit vergeleken met de andere bussen bij dit hotel. De meeste bussen hebben een ingang achterin en veel meer binnenruimte. Iets ruimer was toch wel lekkerder geweest. Vlak voor vertrek kregen we dan ook te horen dat we geen toilet aan boord hadden... dat de bus niet superruim was wisten we dan ook wel.

Het is trouwens net spitsuur, hier. Overal bussen die wel ergens een doorgang blokkeren.

Op het Noordereiland regent het. Aan de oostkant van het Zuidereiland is het weer ook minder goed. Aan de Westkant, waar wij zitten, is het weer goed. In Nederland schijnt het ook koud te zijn, maar wat is koud. Ik denk dat het hier een graad of twaalf is. Heerlijk.

Eerst naar het Matheson meer. We gaan er omheen lopen. Het meer is ontstaan door de Fox Glacier. Mensen die niet echt goed ter been zijn wordt afgeraden om het hele traject te lopen. Ma's oog valt op de hiel van mijn rechter schoen (Ecco). Helemaal kapot! Hmmm. Na vandaag maar weer op mijn trimschoenen gaan lopen want dit gaat vast niet goed

Ma slaapt onderweg naar het meer, maar ze is zeker niet de enige. Ik probeer het verslag van gisteren bij te werken (de tekst: de foto's en film moeten ook nog).

We rijden eerst een stukje om, om Fox Glacier van veraf te fotograferen Wel tegenlicht en we staan tussen de koeien, zowen in als buiten de wei. Een van de Friezen, Harm geloof ik, probeert de koeien in het Fries te lokken. Als reactie vluchten ze juist. Grote hilariteit natuurlijk.

Dan snel naar Lake Matheson. We hebben ongeveer vijf kwartier om er omheen te lopen. Ik loop het eerste stukje met ma mee (ze heeft last van haar middenrif, ze denkt aan haar hart... de Losec werkt niet echt).

Ik ben blij dat we na een tijdje Alie en Wout tegenkomen, zodat ik ma in goede handen kan achterlaten.

Ik sprint meteen vooruit. Na een kleine 75 meter hoor ik Alie roepen en ga ik terug. Ze vraagt of het daar al is, want twee Nederlandse meisjes zeggen dat het nog vijf minuten lopen. Ik heb echter nog niets gezien. Ik loop (weer) verder en na een tijdje kom ik de achterblijvers tegen. Ik maak wat foto's en als ik klaar ben, is iedereen weer weg.

Hmmm. Welke kant op? Is men terug gegaan of is men toch doorgelopen? Ik loop een klein stukje terug, maar vind niemand. Dan besluit ik toch maar het hele rondje te lopen. En even later hoor ik weer Nederlandse stemmen. Nee, niet onze groep (twee jongens en twee meisjes; een van de meisjes blijft nog vijf maanden op pad).

Bij de volgende view kom ik Stanny, Jaap, Riet en Willemien tegen. Mooi. Niet meer alleen. Het is overigens een zeer mooie wandeling. Het meer is spiegelglad en de foto's zouden toch wel gelukt moeten zijn.

Koffie drinken doen we in Fox Glacier. Ma vindt onderzetters voor zichzelf en nog wat voor Ed & Brigitte.

We (ma blijft in de bus) onder aan Fox Glacier. Weer een leuke wandeling. Wel wat zwaar voor de mensen net een mindere conditie. Tot mijn verbazing gaat het lichamelijk goed, Nog erge jeuk en het wordt alleen maar erger. Zowel mijn handen als voeten vervellen.

Op weg naar restaurant zien we een zwaar ongeluk. Een auto is bijna in de jungle verdwenen. We stoppen om te vragen of er assistentie nodig is. Het antwoord is "neen", ondanks het feit dat er drie zwaar gewonden zijn (er is een nurse bij). Het enige wat ze nodig hebben is een reconfirmatie van de ambulance, want de GSM-verbinding was zeer slecht. Tja, dat wordt helikopterwerk. Hopelijk redden ze het.

De chauffeur geeft nu pas goed gas. We zijn al snel bij een plek waar hij kan bellen (het restaurant). Heerlijk gegeten: eerst salmon chowder en vervolgens een smoked salmon platter. De zalm wordt begeleid door citroen, mierikswortel, een smeerkaas, brood en cracker. Heerlijk, maar dat had ik al gezegd.

Na de lunch stoppen we nog bij Knights Point om een foto te maken, het toilet te bezoeken en black flies binnen te laten (wij hadden ons al ingesmeerd). We gaan nu langs de kust verder om via de Haast-brug (de langste eenbaansbrug van Nieuw-Zeeland, 732,4 meter lang) en de Haast-pas naar Wanaka.

De Haast-brug is destijds met een ruime marge gebouwd. Echter de brug is reeds enkele malen door de Haast-rivier beschadigd. De Haast is Overigens een zeer brede rivier. Niet diep, zo te zien.

Rond 16:30 uur een korte fotostop bij Thunder Creek Falls. Daarna bij een brug over de Haast. Belangstellenden kunnen over de brug (aan de linkerkant, uiteraard) lopen. Er zijn mensen die rechts over de brug lopen (minder erg), maar ook mensen die er onderdoor willen (erger, totaal geen tijd voor).

Door de Haast-pas (582 meter) en we gaan weer naar beneden. Het landschap wijzigt bijna meteen: geen bos meer, überhaupt haast geen bomen (in ieder geval geen inheemse).

Terwijl we staan te wachten (ijs eten, toilet, Leendert die misselijk is) komt er een langzaam rijdende auto langs. Knipperlichten aan een kooi met vier honden achterop. In de verte zie je een wit/bruin/grijze massa en een stofwolk op je afkomen. Het blijkt een kudde van zo'n 800 lammeren te zijn. Schitterend. Deze lammeren (bijna allemaal is hun start eraf gehaald) zijn nu 36 kilogram (17 kilogram vlees, levert NZ$60.00 op) zwaar. Het gaat niet helemaal goed, omdat de lammeren bang zijn voor ons en er een aantal auto's gewoon doorrijden.

Om 18:00 uur rijden we langs Lake Wanaka. Nog een kilometer of 60 voordat we in Wanaka zijn. In Wanaka zullen we overnachten. Het wordt weer een latertje vandaag.

Nog een stop langs Lake Hawea. Noch Felix, noch de chauffeur heeft dit meer zo rustig gezien. Het meer is 410 meter diep en 15 kilometer lang. Het schijnt vol te zitten met zalm en forel. Er wordt witte steenkool gewonnen hier (waterkrachtcentrale).

Om 18:30 uur zitten we op ongeveer een kwartier van het hotel af. Eindelijk. Zo'n 10,5 uur onderweg geweest.

Hopelijk heb ik vanavond puf om in ieder geval de verslagen van de laatste twee dagen publicatieklaar te maken of het ook nog verzonden gaat worden vandaag, is nog maar een beetje de vraag.

Felix zit in kamer 16. Wij in 20. Om 19:45 uur eten. Ik heb alleen maar tijd om de foto's van de camera op de computer over te zetten en met te baden. Ma douchet zich. Dan maar naar de eetzaal.

Na een overdadig maal, had ik 6,7. Ma had 21,8. Ik had Fettucini, lamb en de apple crumb. Ma had de beef curry, cod en fresh fruit (no ice). Mogen nog maar een keertje meten (nuchter).

Nog tot laat bezig met de verslagen Ik heb hier gratis Internet, dus ik wil toch proberen de laatste te dagen de deur uit te krijgen. De man achter de balie is eerst verbaasd dat er na mijn proefperiode niets op mijn account is bijgeschreven. Dan heeft hij het door. een lokale provider met een "0687"-nummer. Mooi.

Morgen 7:15, 8:15 en 9... op naar Queenstown. De tweede helft van de middag vrij. Waarschijnlijk tijd om uitgebreid te Internetten. Een wat rustigere dag. Lekker, want het is hier droog en warm. De jeukindex is intussen tot in de 60 gestegen.

Oja, op maandag 14 mei wordt er waarschijnlijk een reünie gehouden.