Zaterdag 10 februari 2001

Iets voor 6:00 word ik wakker. Aan een stuk door (zonder last van jeuk te hebben gehad) geslapen. Perfect geslapen, dus. Buiten loopt iemand te schreeuwen. Ma is al wakker en heeft, helaas, slecht geslapen.

Douchen en eten. Ma moet nog even de gewassen kleren strijken. Hopelijk hebben de andere hotels geen strijkplank en strijkijzer. Tussendoor zet ik de foto's van gisteren nog even over op de computer. En ik mail Bert (het is bijna weekend in Nederland, dus hopelijk heeft hij tijd). Ontbijt in het restaurant op de bovenste verdieping met uitzicht op de haven.Terug naar de kamer. Foto’s bekeken en gekeken of ik de foto's kan corrigeren met PSP (lukt!!), want de vanuit de Sky Tower gemaakte foto's zijn door een rookglas gemaakt.

Rond 8:45 uur de computer weggebracht en gevraagd wat er op mij rekening staat. Niets, dus. Vreemd, maar mooi. Vanavond lekker Internet-ten.

De eerste plek geeft uitzicht op de 1023 meter lange Harbour Bridge. De brug is 43 meter hoog. Er zijn acht rijbanen. Aanvankelijk waren dat er vier, in Japan zijn er rijbanen gemaakt die aan beide zijden ernaast geplaatst konden worden. Vandaar de bijnaam: Nippon Clip-on.

Nieuw-Zeeland is qua oppervlakte iets groter dan UK. Er zijn vier miljoen inwoners, waarvan er een miljoen in Auckland woont (Greater Auckland) Auckland heeft twee zeehavens. Er liggen vooral jachten. Auckland wordt dan ook de "City of Sails" genoemd.

Veel huizen zijn van hout. Uiteraard zijn er ook huizen van (bak)steen. Vroeger werden de stenen die als ballast uit Melbourne kwamen, gebruikt. Als dakbedekking is ook veel golfplaat te zien.

Auckland is duidelijk een belangrijke stad. Bijna alle grote ICT-bedrijven zitten hier. Aan de andere kant: vlak rond Auckland loopt veel loslopende koeien. Rond Auckland zijn veel vulkanen. Op zich zijn deze niet actief, maar ze zijn zeker niet uitgedoofd. Het is zaterdagochtend. Op bijna elk veldje is de jeugd aan het cricket-en.

We stoppen vervolgens op Mount Eden. Vroeger was dit van het Maori fort (pa). Maori's bijna uitgeroeid (vooral interne oorlogen). Overal dus loslopende koeien. Helaas niet in krater; deze is wel geheel met gras begroeid).

Auckland is gesticht door Gouveneur-Generaal Hobson (HMS Rattlesnake). Lord Auckland (opperbevelhebber marine, later Gouveneur-Generaal van India). Tot 1865 is Auckland de hoofdstad geweest. Walvisvaart was een belangrijke bron van inkomsten., Tegenwoordig is Wellington de hoofdstad.

Nieuw-Zeeland heeft een grote bijdrage geleverd tijdens de twee wereldoorlogen (zelfs de Maori). In WO I en II zijn 100.000 man gewond geraakt of gesneuveld (17.000). En dat op een miljoen inwoners. En dat allemaal voor (vooral) de Engelse Kroon. 24 April is ANZAC-day (militair samenwerkingsverband van Australië en Nieuw-Zeeland). Op die dag worden alle gesneuvelden herdacht.

In het Auckland Museum hebben we ongeveer een uurtje de tijd om door het Maori- en natuurhistorisch deel te zoeven. Wie beweert dat er in Nieuw-Zeeland geen cultuur is, heeft het toch goed mis. De "blanke" cultuur is er niet echt, maar de inheemse is zeer de moeite waard (geldt ook voor de USA en Australië).

Een uur is natuurlijk veel te weinig voor zo’n museum. Ik denk wel dat we de twee meest interessante zalen hebben bezocht, overigens. De enige expositie die ik nog even had willen bekijken was ‘Scars on the heart’ het deel over de oorlogen. Deze tentoonstelling beslaat de gehele bovenste verdieping. Ook zijn er een aantal discovery centers waar we geen tijd voor hebben. Ach ja, volgende keer misschien.

We rijden door Parnell. De oudste wijk van Auckland. Veel goed onderhouden tuinen, omdat er hier geen slangen zitten. Waarom dat zo is horen we nog van Felix.

De wijk is gerenoveerd en wordt langzaam overgenomen door het meer artistieke deel van de bevolking.

We maken een korte stop bij een rosarium, genaamd: Heritage Roses. Nancy Steen Gardens.

Wat info tussendoor: een kostschool in New Zealand kost de ouders NZ$10.000 per jaar, per kind. In de duurste wijk van Auckland staan huizen vanaf NZ$ 1,5 miljoen. Valt best mee. Er staan overigens best leuke huisjes tussen.

De volgende stop is Kelly Tarton's Antartic Encounter Underwater World. Met een "snowmobile" hebben we pinguïns gekeken (en een namaak orka en namaak zeehonden gezien). Hopelijk zien we pinguïns en zeehonden nog in het echt deze vakantie. Daarna het aquarium. Wat bakken en een grote glazen tunnel (lopende band). Ik ben bang dat ik een beetje verwend raak... het is mooi, maar het nieuwe is eraf. Dergelijke aquaria heb je tegenwoordig al op zoveel plaatsen in de wereld (San Diego, Sydney, etc.). Oja, er is ook een hele expositie over ontdekkingsreizen naar Antarctica. Zal wel. Heeft momenteel niet mijn interesse.

Terug naar het hotel. Niet al het personeel (ik denk dat het een manager is), is blij met mijn computer, want het moet de kluis van het hotel in. Ze geeft aan dat het een safe deposit box in moet: "Fine", zeg ik, "If you can put it there... I won't care.". Tegelijkertijd haal ik de Sony uit de tas en ze houdt verder haar mond. "See you after lunch", zeg ik als afscheidsgroet.

Wat gegeten (brood) en melk gedronken. We proberen wat minder te eten, omdat we tot nu toe veel te veel hebben gegeten. Meteen even de foto's van de ochtend van Memory Stick overgezet naar computer.

Om 14:30 uur staan we klaar bij het Maritime Museum. Vanaf hier varen we met twee zeiljachten door de haven. Er worden twee groepen geformeerd: een van 9 (waaronder wij) en een van 21. Wij gaan met de "Defender" en de rest met de "Challenger". De "Challenger" is een stuk sneller, omdat de romp van deze vorig jaar nog schoon is gemaakt.

Iedereen die wil mag even aan het roer staan. Het is een heel verschil met de bootjes waarop ik tot nu toe heb gezeild (16-kwadraat, Valkjes en ooit eens een dagje in een 30-kwadraat). Ten eerste is dit schip veel groter (15 meter lang met een mast van 22 meter en een totaal zeiloppervlak van 100 vierkante meter), maar het sturen gebeurt met een stuurwiel. Als je naar bakboord wilt dan draai je het wiel tegen de klok in (net als in een auto). In een klein bootje heb je een helmstok en die duw je dan van je af (naar rechts, dus). Het is in ieder geval heerlijk op het water. En we hebben de Rainbow Warrior II van Greenpeace in de verte zien liggen.

Na het boottochtje (de Coffee cruise van het bedrijf Pride of Auckland- we kregen een muffin en een kop koffie of thee - kost NZ$50) gaan we nog even het National Maritime Museum in. Het Scheepvaart museum in Amsterdam is toch groter en, wat mij betreft, mooier.

Terug op de kamer wil ik aan mijn verslag werken, maar ik val weer in slaap. Rond 18:00 uur douche ik me en kan ik toch nog even schrijven. Mijn spullen zijn dan al zo goed als ingepakt (hoef ik ook niet veel te doen). Morgen gaan we weer vroeg weg (schema 6-7-8, oftewel: om 6:00 uur een wake-up call, 7:00 uur eten en om 8:00 uur weg). Wij zullen morgen wel al om een uur of 6:00 aan ht ontbijt zitten.

Mijn wondjes worden weer behandeld en om 7:00 uur hebben we het diner in het restaurant van het hotel. Het order opnemen duurt lang. Eerst het drinken, en pas als het drinken er is de maaltijd. Er is keuze uit twee menu's. We nemen beide de steak. Wel weer een ander voorgerecht en nagerecht. Ze zijn niet alleen langzaam, maar ook slordig. In plaats van witte, rode wijn en het toetje van Felix en ma klopte ook niet.

Rond 21:30 uur zijn we op de kamer en begin ik met de filmpjes van eergisteren. Als dat klaar is het verslag van eergisteren ook publicatieklaar maken en tussendoor schrijf ik het verslag van vandaag op de HP300LX. Met een beetje geluk kan ik ook het verslag van gisteren afkrijgen, want gisteren heb ik eigenlijk niet gefilmd, en volgens mij ook niet veel gefotografeerd Hopelijk ben ik, of op een redelijk tijdstip klaar, of val ik niet te vroeg in slaap. Ma slaapt al vanaf ergens voor tienen.

Oja. Dit hotel moet een spellingchecker gaan gebruiken voor haar documentjes: "breifcase" en "ceasarsalad".